ECU tendinitis & luxatie

Wat is ECU tendinitis?
ECU tendinitis is een pijnlijke en vaak hardnekkige ontsteking van een belangrijke strekpees (de Extensor Carpi Ulnaris) en zijn peeskoker aan de pinkzijde van uw pols.
ECU luxatie betekent dat de peeskoker beschadigd is en de pees bij een draaibeweging van de pols van zijn plek schiet.

Diagnose

Klachten
Een doffe, branderige pijn aan de pinkzijde van de pols die erger wordt bij krachtig draaien van de onderarm (supinatie). In een verder stadium treedt krachtsverlies op en kan de pijn zich over een groter gebied en bij meer handelingen uitbreiden. Zwelling kan maar hoeft niet aanwezig te zijn. Soms is een klik te voelen waarbij de pees van zijn plek schiet bij bepaalde bewegingen (luxatie).

Oorzaak
De peeskoker van de ECU kan beschadigd of chronisch geïrriteerd raken door een plotselinge en vooral herhaaldelijke krachtige draaibeweging van de arm, vooral in combinatie met buigen en kantelen van de pols. Typische beroepen en sporten (zoals tennis) zijn berucht hiervoor.
Ook zonder plotseling letsel kan een chronische irritatie zwelling en pijn veroorzaken waardoor de strekpees niet meer goed door de peeskoker kan glijden. Na verloop van tijd raakt de peeskoker zelf ook verdikt en wordt de tendinitis steeds hardnekkiger.

Diagnose
Tijdens uw bezoek aan de handchirurg worden uw hand en pols onderzocht waarbij de diagnose meestal direkt gesteld kan worden. Er zijn ook andere mogelijke oorzaken voor pijn in dit gebied. Daarom kan aanvullend onderzoek (echografie of zelfs een MRI-scan) nodig zijn om de diagnose zeker te stellen.
Als de peeskoker door letsel of chronisch oprekken dermate beschadigd is dat de pees niet meer op zijn plek blijft kunt u dit zelf voelen. Buig uw elleboog en kijk in uw handpalm met de pols licht gebogen. Met uw andere hand kunt u voelen of de pijnlijke pees van zijn plaats verschiet.

Behandeling

De behandeling
Een ECU tendinitis wordt bij voorkeur behandeld met rust in een afneembare spalk, eventueel in combinatie met ontstekingsremmende medicijnen. Begeleiding door de handtherapeut om uw activiteiten aan te passen aan het peesherstel is wenselijk. Neem in ieder geval drie weken aaneengesloten rust en start daarna langzaam met het afbouwen van de spalk en het oefenen van de pols. Uw handtherapeut zal u hierin begeleiden.
Als na zes weken de klachten onveranderd blijven bestaan is een aanvullende behandeling nodig. Bij een hardnekkige actieve ontsteking kan de behandeling uitgebreid worden met een ontstekingsremmende injectie in de peeskoker. Als dit niet of onvoldoende resultaat geeft is een operatie nodig. Dit geldt vooral voor chronisch pijnlijke verdikkingen, een pijnlijk letsel van de peeskoker (met een luxerende pees) of letsel van de pees zelf. De operatie is geen garantie voor het herstel van de pees omdat de primaire oorzaak voor de chronische irritatie hiermee niet weggenomen wordt. De operatie kan echter wel de voorwaarden scheppen om tot herstel te komen. Vooral bij een luxerende ECU-pees is dit zinvol. Bij de operatie wordt het ontstoken slijmvlies van de pees verwijderd en de peeskoker hersteld met voldoende ruimte voor de strekpees.
ECUspalk
Herstel na operatie
Na de operatie mag u naar huis met uw pols in een gipsspalk. De peesontsteking moet immers nog tot rust komen. De hechtingen lossen vanzelf op. In alle gevallen is een afneembare spalk en handtherapie zinvol om het herstel van de polsfunctie te begeleiden. U krijgt na de operatie informatie mee over wat u wel en niet mag doen.

Te verwachten resultaat
Afhankelijk van de ernst en de duur van de peesontsteking kan het een tijdje duren voordat het operatiegebied tot rust gekomen is. De pijn is niet direkt verdwenen. Het duurt vaak twee tot drie maanden voordat de polsfunctie weer volledig hersteld is.

Complicaties
De belangrijkste complicatie van een spalkbehandeling is een onvoldoende genezing van de peesontsteking waardoor operatie alsnog nodig is. Injectie met corticosteroïden werkt heel goed tegen ontsteking maar kan de pigmentatie van de huid, de kwaliteit van het onderhuidse vetweefsel, en uiteindelijk de pezen zelf aantasten. Dit risico wordt groter als de injectie herhaald wordt.
Bij elke operatie kunnen complicaties optreden zoals een bloeding of wondinfectie. Deze complicaties komen gelukkig zelden voor. Als de operatie goed wordt uitgevoerd is beschadiging van de gevoelszenuw die hier vlak in de buurt loopt extreem zeldzaam. Toch kan het operatiegebied lange tijd gevoelig blijven. Ook bij een goed uitgevoerde ingreep kan het zijn dat de pijn niet helemaal verdwenen is. Irritatie van pezen door het littekenweefsel kan de ontstekingsreactie in stand houden en buigen van de pols en draaien van de onderarm kan lang stijf aanvoelen. Een niet veel voorkomende complicatie in de handchirurgie is dystrofie. De symptomen bestaan uit een combinatie van pijn, zwelling, verkleuring en stijfheid van de vingers die optreedt na de operatieve behandeling. U wordt onder controle gehouden door de handchirurg totdat we er zeker van zijn dat uw genezing optimaal verloopt en er geen problemen meer kunnen optreden.